Pierwsze dokumenty na temat charta polskiego pochodzą już z czternastego wieku. Był on pierwotnie przystosowany do służenia w polowaniach na ptaki (dropie). Była to jedna z ulubionych ras polskiej szlachty, która pochodzi od chartów azjatyckich. W drugiej połowie dwudziestego wieku służył on kłusownikom obecnym na południowym terenie Polski. Po wprowadzeniu zakazu na polowania ich liczba znacznie się zmniejszyła, a sama hodowla wymaga specjalnych pozwoleń i dokumentów.
Z wyglądu chart polski ma bardzo smukłą sylwetkę i wąski pysk. Jest on uważany za psa mniej finezyjnego od swoich zagranicznych kuzynów, jest jednak dużo mocniejszy. Jest to rasa bardzo wytrzymała, której ciało jest sbalansowane do bardzo szybkiego biegu na duże odległości. Jego sierść jest krótka, dobrze chroni przed wiatrem, wilgocią i chłodem. Włosy w dotyku są dosyć sprężyste i twarde. Ich długość nie jest jednolita i zależy od miejsca położenia na ciele – najkrótsza na mostku boku i nogach, dłuższy na kłębie i brzuchu (aczkolwiek na brzuchu są one rzadsze).
Chart jest psem bardzo samodzielnym i wytrzymałym, który ma dominujący stosunek do innych psów. Jednocześnie jednak jego psychika jest zrównoważona i należy on do spokojniejszych ras. Silny charakter tych psów połączony jest tutaj bardzo często z instynktem terytorialnym co jest charakterystyczną cechą chartów polskich, rzadką u innych odmian tych psów. Chart wymaga codziennie dużo ruchu, dlatego też idealnie nadaje się do towarzyszenia ludziom uprawiającym różnego rodzaju sporty. Jest to jednak pies dosyć mało popularny z uwagi na swoje spore rozmiary i wymagania.
Podobne: